In mijn blog van vorige week heb ik een studie aangehaald waarin duidelijk werd dat mensen allemaal anders reageren op voedingsmiddelen. Dit thema is op dit moment onderwerp van discussie in de wetenschap en zeker ook in Voedingsland. De vraag die gesteld wordt is: Zijn wij als mensen niet allemaal van dezelfde soort en hebben we daarom niet gewoon allemaal hetzelfde voedingspatroon nodig?

 

Wetenschappers stellen dat wij inderdaad allemaal zouden moeten floreren bij  een voor de mens optimaal voedingspatroon. Apen eten apenvoedsel, dolfijnen eten dolfijnenvoedsel en mensen eten mensenvoedsel. Als omnivoren leven wij van plantaardig materiaal, zoals groenten en fruit, dierlijk materiaal, zoals eieren, insecten, vis en vlees, en vervolgens nog wat noten en zaden. Er valt te discussiëren over de noodzaak aan granen en zuivelproducten, maar dat de mens geen behoefte heeft aan stroopwafels, eierkoeken en chocola moge duidelijk zijn.

 

Vanuit dit standpunt is het helder dat wij mensen als soort geen individueel voedingsadvies nodig hebben. Deze visie kan ik vanuit dit perspectief volkomen onderschrijven. Let wel dat dit advies gegeven wordt aan gezonde mensen, zonder klachten.

 

Het wordt een andere zaak wanneer je kijkt vanuit de huidige situatie in Nederland, vanuit het perspectief van zieke mensen. Ik zal vanuit mijn vakgebied vast een overdreven negatieve bril op hebben, maar ik zie niet zoveel gezonde mensen om mij heen. Wanneer je leeft in de sportwereld, of wanneer je lid bent van een Crossfit trainingsgroep, ziet de wereld er vast heel anders uit.

 

Vanuit mijn perspectief functioneren veel mensen niet meer zoals de natuur het bedoeld heeft. Bij deze mensen is door genetische mutaties, jarenlange verkeerde voeding, stress, te weinig beweging, doorgemaakte ziektes en allerlei veranderingen in de darmflora, het lichaam volledig de weg kwijt. Zij staan in de overlevingsmodus en hun lichaam heeft daar allerlei manieren voor gevonden om overeind te blijven.

 

Een van die overlevingsstrategieën noemen we het metabool syndroom, ofwel een verzameling klachten die kunnen leiden tot bijvoorbeeld diabetes. Wanneer je mensen met het metabool syndroom volgens het algemene voedingsadvies, passend bij de menselijke soort, laat eten, kan het zijn dat zij geweldig opknappen, maar het is ook mogelijk dat er dingen hopeloos de mist in gaan. Het is bijvoorbeeld mogelijk dat de grote hoeveelheid aan voedingsvezels de aanwezige darmflorabacteriën enorm laten groeien. Dat kan positief zijn, maar omdat je nooit aan de buitenkant van het lichaam kunt zien hoe de darmflora van iemand is samengesteld, kan dat ook negatief uitpakken. Vervolgens zul je bij het metabool syndroom ook de bloedglucose moeten monitoren, omdat de normaal geadviseerde hoeveelheid te nuttigen fruit best wel eens te veel zou kunnen zijn.

 

Dit geldt niet alleen bij het metabool syndroom. Misschien hebben jullie al eens gelezen in mijn blogs dat er ook bacteriën zijn die leven op roomboter. In dat geval zul je iemand moeten adviseren om de roomboter te laten staan. Zo zijn er mensen met reumatische klachten die reageren op tomaten, of die slecht reageren op histaminerijke voeding zoals avocado en pompoen. Ogenschijnlijk zijn roomboter, tomaten, pompoen en avocado ‘gezonde’ voedingsmiddelen, maar dus niet voor iedereen.

 

Ik kan nog vele voorbeelden geven van situaties waarbij een persoonlijk voedingsadvies cruciaal is, maar dat is niet de kern van dit blog. Het gaat er mij vooral om dat we ons gaan realiseren dat je in geval van ziekte of onbalans niet zomaar alle mensen over één kam kunt scheren. Daarbij komt nog dat je nooit weet of iemand misschien ziek is, terwijl hij denkt volkomen gezond te zijn.

 

Er zijn dus twee manieren van kijken, vanuit een preventief oogpunt en vanuit ziekte. Misschien is het verstandig als we eerst duidelijk krijgen welke voeding voor de mens in principe gunstig is, om vervolgens meer professionals echt goed op te leiden, zodat zij mensen met klachten individueel kunnen adviseren.

 

Yvonne van Stigt, Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)