Afgelopen week was ik op een ongebruikelijk tijdstip in de supermarkt. Het was het moment dat de middelbare school een troep jongeren uitbraakte, op jacht naar voedsel. Vreemd genoeg zag ik alleen jongens van een jaar of 15, geen meisjes.

 

Bij de bake-off afdeling was het extreem druk, de jongens verdrongen zich bij de versgebakken chocoladebroodjes, kaascroissantjes en rozijnenbroodjes. Nadat hun jacht op voedsel geslaagd was, begaven zij zich naar de afdeling frisdranken. Met name de energiedrankjes vonden gretig aftrek. Een enkeling nam vervolgens nog een candybar mee, maar het gros hield het bij een ‘gezondere’ keuze. Navraag bij de cassière bevestigde mijn vermoeden dat dit ritueel zich dagelijks herhaalt.

 

Waarschijnlijk kom ik nog maar net onder mijn steen vandaan, maar ik heb werkelijk met open mond staan kijken. Jemig, als ik me hierover verbaas, ben ik wel echt oud aan het worden. In mijn jeugd (bah, ik klink echt net als mijn oma vroeger) was er op school een kantine waar soep en roze koeken verkocht werden. Verder niks. Ik ging van huis met een zakje of bakje met brood en komkommer en worteltjes. Dat was normaal op mijn middelbare school. Bovendien had ik ook niet voldoende financiële middelen om mij te buiten te gaan aan de roze koeken. Sterker nog, ik lustte ze niet eens.

 

Mijn kinderen, van nu midden twintig, hadden op hun middelbare school een iets uitgebreidere kantine, maar ook zij waren zuinig en aten liever hun zelf klaargemaakte lunch op. Ik heb hen op jonge leeftijd geleerd zelf de lunch voor te bereiden, juist om te voorkomen dat mijn lunchpakketjes in de prullenbak zouden verdwijnen.

 

Behalve dat er opvallend weinig meisjes in de supermarkt te zien waren, was er nog iets heel opvallends. Een groot deel van die jongens had last van acné, en niet zo’n beetje ook.

 

Voor mij is dat geen verrassing, gezien hun voedingspatroon. Verkeerde vetten in combinatie met snelle koolhydraten veroorzaken nu eenmaal ontstekingen. En nee, acné bij jongens is niet iets normaals, en ook niet louter hormonaal. Voeding heeft wel degelijk een enorme invloed.

 

Het gedrag van deze pubers is niet zo gek. Wij hebben namelijk vanuit de oertijd nog steeds het instinct om op zoek te gaan naar voedsel. En voeding waarbij vet en zoet gecombineerd wordt, geeft nu een maal de grootste overlevingskansen in tijden van schaarste. Mensen volgen dus gewoon hun instinct, zich niet beseffend dat er momenteel geen schaarste is en voorlopig ook niet zal ontstaan.

 

Het brein van pubers is nog in ontwikkeling. Zij reageren veelal vanuit het reptielenbrein, het limbische brein waar de empathie zich ontwikkelt, is op dat moment een soort knipperlicht. De neocortex waarmee je kunt redeneren, rijpt bij jongens pas ergens rond een jaar of 24. Tel uit je winst! Je dacht toch niet dat ze dan kunnen aannemen dat een dieet van croissantjes met cola niet bijdraagt tot een gezond lichaam.

 

Pubers komen (in het algemeen) pas in beweging door een sterke positieve stimulans of een negatieve prikkel. Het zou daarom mooi zijn als de acné niet wordt gezien als iets wat je overkomt, maar meer als een prikkel tot verandering van het voedingspatroon. Jammer is wel dat men in de gangbare geneeskunde de relatie tussen ontstekingen (zoals acné en rosacea) en voeding stelselmatig ontkent. Er worden antibiotica voorgeschreven, peelings aanbevolen, en aangeraden om de huid vooral schoon te houden met een alcoholwatertje. Voedingsadviezen worden niet gegeven, terwijl een gezonde huid van binnenuit moet worden opgebouwd!

 

Dus pubermoeders, aan jullie de schone taak om jullie kinderen te laten ervaren wat echt gezonde voeding met hen kan doen! Het is een uitdaging, maar uiteindelijk worden ze vanzelf volwassen.

 

Yvonne van Stigt, Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)