Als puber heb ik jarenlang getobd met jeukende bultjes op mijn vingers net zoals op de foto hierboven. Er zat vocht in die bultjes en zodra de bultjes kapot gingen was de jeuk weg, maar kwam de pijn. Op een gegeven moment was het zo erg dat mijn vingers open lagen en dat gitaarspelen niet meer mogelijk was. Daar ging mijn muzikale carrière.

 

De dermatoloog keek ernaar en humde wat. Ik werd weggestuurd met een of ander watertje wat de boel moest verbeteren. NOT. Ik kan je zeggen dat het je zelfvertrouwen als puber geen goed doet als je handen open liggen. Opvallen is iets wat je op die leeftijd niet wilt en al helemaal niet door een afwijking. Het probleem werd op een gegeven moment wel iets minder erg, maar helemaal weg ging het pas toen ik anders ging eten. Je realiseert je dat pas als je er later iets over leest, nu weet ik dat ik last had van dermatitis herpetiformis. Gelukkig ben je je eigen kwalen snel vergeten.

 

Overigens waren die jeukbultjes niet de enige huidklacht die ik had, mijn bovenarmen vertoonde allemaal kleine harde korreltjes. Keratosis pilaris.

Mijn dochter had op tweejarige leeftijd dezelfde problematiek, maar gelukkig was ik toen al wat assertiever. Bij haar vond de kinderarts dat haar huidklachten en de frequente verkoudheden en griepjes een psychische oorzaak zou hebben. We moesten met haar maar naar de psycholoog. Nadat de goed bedoelende man haar ook nog gevraagd had waar ze die blauwe plekken op haar benen van gekregen had, knapte er iets bij me. Ik heb hem nog net niet over zijn bureau getrokken, waarmee ik natuurlijk het beeld van een agressieve moeder bevestigde. (Maak je geen zorgen, ik heb mijn kinderen nooit mishandeld.)

 

Afijn, voor mij was het duidelijk, na wat research kreeg dochterlief speltbrood en water in plaats van melk. En wat bleek, binnen twee weken hadden we een ander kind in huis. Weg bultjes, weg harde korreltjes en weg verkoudheden.

 

Met de kennis van nu weet ik dat dit soort huidklachten door gluten veroorzaakt kunnen worden. Jammer dat mijn dermatoloog van weleer hier blijkbaar niet van op de hoogte was. Daarmee had hij mij en mijn gezin veel problemen kunnen besparen. Erger is dat tegenwoordig nog steeds veel artsen niet op de hoogte zijn van de huidklachten die gerelateerd zijn aan voeding. En dat terwijl coeliakiepatienten heel vaak dit soort huidklachten vertonen.

 

Wanneer je googelt op keratosis pilaris en dermatitis herpetiformis zul je heel wat onsmakelijke plaatjes langs zien komen van huidaandoeningen die allemaal veroorzaakt worden door het niet goed kunnen verteren van gluten. Gelukkig heeft niet iedereen met een glutenprobleem hier last van. Maar het betekent ook niet dat iedereen met dit soort klachten meteen coeliakie heeft. Ik heb zelf geen coeliakie, maar ik ben wel wel overgevoelig voor gluten.

 

Ik hoor de vragen al komen: Maar spelt bevat toch ook gluten? Hoe kan het dan dat je dochter van haar klachten af was nadat ze overstapte op speltbrood?

Dat lijkt inderdaad tegenstrijdig, want spelt bevat wel gluten. Speltgluten geven (zeker bij kinderen) een andere immunologische reactie dan tarwegluten. Het lijkt erop dat velen na verloop van tijd ook gaan reageren op speltgluten. Helaas zal dan ook spelt niet meer goed verdragen worden.

 

Mocht jij nu ook last hebben van één van deze ogenschijnlijk onschuldige huidkwaaltjes, laat je dan eerst testen op coeliakie. De aanpak bij coeliakie zal veel strenger moeten zijn dan bij een glutenovergevoeligheid. Als je niet helder hebt hoe heftig jouw lichaam op gluten reageert, bestaat het gevaar dat je het dieet niet strikt genoeg uitvoert en dat kan grote gevolgen hebben.

 

De recepten in mijn kookboeken zijn in principe glutenvrij, coeliakiepatiënten moeten echter wel opletten met het uitzoeken van de ingrediënten. Je vindt de boeken hier. Een glutenvrijdieet is iets wat je het hele leven dient vol te houden, dat lijkt heel moeilijk, maar eerlijk gezegd heb ik er zelf geen enkele moeite mee. Ik eet zelf altijd alles vers gemaakt en in betrouwbare restaurants is het ook te doen. Maar ja, ik heb dan ook geen behoefte meer aan koekjes, pasta en brood.

 

Yvonne van Stigt, Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)