Bij gedragsproblemen is er aandacht voor levensomstandigheden zoals opvoeding of traumatische ervaringen in de jeugd. Cognitieve gedragstherapie, of het voorschrijven van antidepressiva, antipsychotica of kalmerende middelen vinden we de normaalste zaak van de wereld. De medicamenteuze benadering geeft aan dat gedrag beïnvloed kan worden door stoffen die de biochemie van het brein veranderen. Waarom wordt de biochemische individualiteit bij gedragsproblemen of zelfs criminaliteit dan niet onderzocht?
Het zijn niet alleen de bekende medicijnen die ons gedrag kunnen beïnvloeden. Ook voeding bevat stoffen(denk alleen al aan alcohol)die de hersenwerking beïnvloeden. Ik weet uit eigen ervaring wat gluten en zuivel met mijn stemming doen. Maar we weten inmiddels ook dat het microbioom een enorme invloed heeft op het brein (en dus op het gedrag). Er zijn inmiddels al wat onderzoeken naar de relatie tussen gedrag in gevangenissen en het slikken van extra nutriënten.
Het gedrag verandert niet alleen door een tekort aan essentiële nutriënten, ook een opstapeling van zware metalen kan agressiviteit veroorzaken. Metalen of toxische stoffen kunnen zich ophopen in de lever, haren, of in specifieke weefsels indien je er teveel van binnen krijgt. Bij sommige mensen gaan de zware metalen stapelen omdat hun lever niet in staat is om deze stoffen goed uit te scheiden. Als dat voorkomt uit een genetische variatie, zie je deze problematiek in een familielijn terug, dat noemen we dan een aanleg voor criminaliteit.
Van de beruchte Charles Manson is na zijn dood een plukje haar onderzocht en wat bleek? Zijn koper- en loodniveau’s in zijn haar waren bijna onmeetbaar hoog. Een teveel aan koper is toxisch voor het lichaam en resulteert met name in psychische klachten. Een van de kenmerken van een koperoverschot is het niet kunnen stoppen met piekeren en malen, tot aan volledig doordraaien toe. Een teveel aan lood kan neurologische schade veroorzaken en leidt bij kinderen tot ontwikkelingsachterstanden.
Nu is dit maar een anekdote en geen wetenschappelijk hard bewijs, maar ik kan me zo voorstellen dat Charles Manson misschien al vroeg in zijn leven is blootgesteld aan deze mineralen, waardoor zijn biochemie verstoord is, en hij wel crimineel moest worden. Je kunt je afvragen hoe hij in aanraking is gekomen met deze zware metalen, was dat al voor zijn geboorte via de placenta, of misschien al vroeg in zijn jeugd? We zullen het waarschijnlijk nooit weten.
Er blijkt echter, lang geleden, wel degelijk onderzoek gedaan te zijn naar de zware metalenbelasting bij criminelen. Het is geen grootschalig onderzoek, maar het zou zeker de moeite waard zijn om dit nu eens goed op te pakken. Dat zou de benadering van agressiviteit en criminaliteit enorm kunnen veranderen. Wie weet gaan we dan ontdekken hoe we deze problematieken echt kunnen oplossen.
Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie
Yvonne van Stigt
Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)
- In één keer van je trauma af, kan dat? - 31 oktober 2021
- De diepere lagen van het ontstaan van lipoedeem - 24 oktober 2021
- Boos - 26 december 2020
- Verantwoordelijk - 19 december 2020
- Waarom wil niet iedereen een prikje? - 12 december 2020
Beste Yvonne,
Onlangs las ik onderstaande “statement” over tekort aan neurotransmitters:
“Iets is pas een tekort (voor u) als het wordt afgezet tegen uw karakter/ dominante eigenschappen. Als het niet bij u past, zult u het ook niet missen”.
Ik ben zeer benieuwd naar uw antwoord hierop. Wat vindt u van bovenstaande opmerking; klopt dit??
Vriendelijke groet,
Lisa
Ha Lisa,
Naar mijn idee wordt een deel van je karakter bepaald door de neurotransmitters. Iets van de kip en het ei misschien? Ik zou ervan uitgaan dat je altijd kunt veranderen.