Het lijkt wel alsof heel Nederland extra magnesium slikt. Magnesium was dan ook het populairste supplement onder de bezoekers van de Gezondheidsbeurs. Het schijnt overal goed voor te zijn. Het werkt tegen spierkrampen, vermoeidheid of misschien zelfs tegen depressie.

 

Hoe vaak lees je niet op social media dat magnesium geadviseerd wordt? Het zou inderdaad wel kunnen helpen bij spierkrampen, maar er zijn zeker ook andere mineralen betrokken bij het ontstaan van spierkrampen. Kalium is er één van.

 

Bij spierkrampen en ‘restless legs’ ligt de oorzaak in de regel in een verstoorde mineralenbalans. Er zijn namelijk veel mineralen betrokken bij het transport van water en voedingsstoffen door de celwanden. De vier belangrijkste elektrolytische mineralen zijn natrium, kalium, magnesium en calcium. En de balans tussen die mineralen is cruciaal voor een goede gezondheid.

 

Wat doe je dan als je alleen magnesium slikt? Wat gebeurt er dan met de andere mineralen? Ontstaan er dan geen tekorten in kalium, calcium of natrium?

 

Nou en of, dat kan heel goed. Zolang je niet precies weet hoe het met jouw mineralenbalans gesteld is, kun je geluk hebben en toevallig de juiste mineralen slikken. Of je kunt de plank misslaan en een groter probleem creëren.

Laten we vandaag kalium eens onder de loep nemen.

 

Kalium bevindt zich in lichaamsvloeistoffen. Kalium brengt het zuur- basesysteem in balans, brengt elektrische signalen over tussen cellen en zenuwen en verbetert de prestaties. Het werkt met natrium om de vochthuishouding van het lichaam te reguleren en is noodzakelijk voor de gezondheid van het hart, het werkt tegen hypertensie en beroerte, is voor een goede spierfunctie, energieopslag, zenuwstabiliteit en belangrijk voor de productie van enzymen en hormonen.

Stress, hypoglykemie, diarree en acute angst of depressie resulteren over het algemeen in kaliumgebrek.

 

Kalium en natrium reguleren de verdeling van vloeistoffen aan beide zijden van de celwanden. Bij een kaliumtekort ga je dus vocht vasthouden en dat hoef je niet perse te zien aan de enkels. Het vermoeden bestaat dat bij schildklierproblemen, de gewichtstoename voor een deel bestaat uit vocht, door een kaliumtekort.

 

Kalium helpt bij de omzetting van glucose naar glycogeen in de lever, zodat je lichaam een voorraadje brandstof heeft waar het makkelijk bij kan. Bij een kaliumtekort moet je dan ook elke drie uur iets eten, omdat je lever moeilijk glycogeen kan opslaan.

 

Goede bronnen van kalium zijn vooral groenten en vers fruit, vooral kiwi’s en bananen, aardappelen, zeegroenten, specerijen zoals koriander, komijn, basilicum, peterselie, gember, hete pepers, dille, dragon, paprika en koenjit, mager pluimvee en vis, zuivelproducten, peulvruchten, zaden en volle granen.

 

Je verliest kalium door het eten van drop, of het drinken van zoethoutthee. We kennen toch het effect dat je vocht gaat vasthouden van zoethout? Maar ook door bepaalde medicijnen, zoals corticosteroïden, diuretica(plastabletten)of insuline kan er een tekort kalium ontstaan. Zo kan chronische stress, met een langdurig verhoogd cortisol voor een zelfde (maar subtiel) effect zorgen.

 

Het is niet voor niets dat huisartsen bijna standaard het kaliumgehalte in het bloed laten bepalen. Zonder kalium is leven tenslotte niet mogelijk. Maar het verwarrende is dat een bloedbepaling van kalium alleen grote (levensbedreigende) tekorten laat zien.

 

Om de subtiele balans van de diverse elektrolyten te meten is een gewone bloedbepaling niet geschikt. Met een intracellulaire bepaling kun je al een beter inzicht krijgen, maar met een haarmineralenanalyse wordt er vaak nog veel meer duidelijk.

 

Het interpreteren van zo’n analyse is niets voor leken. Ook voor professionals is het nog een hele uitdaging om zo’n analyse goed te interpreteren.

 

Wie toch zelf iets wil doen, kan vast beginnen met het eten van veel groenten, de drop laten staan en stress verminderen. Ik hoop alleen niet dat je denkt dat 100 gram groenten voldoende is.

 

Yvonne van Stigt, Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)