Het was donderdagavond weer een bijzonder schouwspel bij Humberto Tan. Professor Katan mocht weer eens zijn zegje doen over de zin en onzin van publicaties over gezonde voeding. En passant vertelde Katan dat teveel van het goede ook kwaad kan. Hij haalde een onderzoek aan over de risico’s van caroteen (je weet wel, de stof die worteltjes en paprika oranje maakt).

 

Ik kan het natuurlijk (net als de heer Katan) gaan hebben over wat er wetenschappelijk bewezen is van de gevaren van caroteen. Ik zou heel diep op de materie in kunnen gaan en een heel betoog kunnen houden over het feit dat er niet één caroteen is. Dat er vele soorten carotenen en carotenoïden zijn die allemaal een net iets andere, of zelfs tegenovergestelde, werking hebben. Dat het effect van synthetische en natuurlijke caroteen op het menselijk lichaam niet gelijk is.

 

Maar dat doe ik niet.

En waarom niet?

 

Omdat ik me dan in een discussie begeef die uitgaat van het effect van één enkel stofje op een bepaalde aandoening. En dat is nu net wat ik niet wil.

 

Een aandoening ontstaat nu eenmaal nooit door één enkel stofje. Er zijn bij het ontstaan van ziekte zo verschrikkelijk veel factoren betrokken, dat het naar mijn idee zinloos is om conclusies te trekken uit onderzoeken naar de kans op genezing van MS met vitamine D, of naar de kans op het ontstaan van longkanker bij rokers door suppletie van een hoge dosering bètacaroteen.

 

Ik vind het veel interessanter om te ontdekken waaróm die ene groep rokers van rond de 60 jaar ineens meer longkanker ontwikkelde toen zij een hoge dosis bètacaroteen gingen slikken. Ik zou dan bijvoorbeeld willen weten of zij een natuurlijke bètacaroteen geslikt hebben of hoe het gesteld was met de zinkstatus van deze rokers, omdat je zink nodig hebt om bètacaroteen om te zetten naar het werkzame vitamine A. Misschien trek je door het slikken van bètacaroteen wel meer zink weg bij andere processen?

 

Ook zou ik willen weten of deze mensen een genetische zwakke plek hadden waarom zij lonkanker ontwikkelden. Ik zou willen weten of het mannen of vrouwen waren, of dat er misschien toevallig nog andere omstandigheden waren, zoals blootstelling aan giftige stoffen, stress of een tekort aan lichaamsbeweging, waardoor zij longkanker ontwikkelden.

 

Ik kan het overigens toch niet helemaal laten, ik wil nog wel even benadrukken dat er alleen een iets verhoogd risico op het ontstaan van longkanker is waargenomen bij een hele kleine en specifieke groep mensen. Mensen die al heel lang rookten en vervolgens een hoge dosering (synthetische?) bètacaroteen gingen slikken. Voor alle andere groepen in het (overigens al oude)onderzoek, waren er alleen maar positieve effecten te vinden. Dit betekent overigens niet dat iedereen nu juist wel bètacaroteen zou moeten slikken.

 

Wat ik zo jammer vindt is dat heel Nederland nu weer van de professor (en die weet het tenslotte allemaal) heeft begrepen dat je publicaties op het gebied van voeding niet moet geloven en dat je kanker krijgt door het slikken van supplementen. Want dat is wat er blijft hangen bij de mensen.

 

Wat jij zou moeten eten en/of suppleren, hangt helemaal af van jouw persoonlijke situatie, maar dat je niet gezonder wordt van frikadellen en gevulde koeken snap je zelf ook wel. Als we nu eens eerst allemaal gevarieerde, natuurlijke voeding zouden eten en dan vervolgens luisteren naar de signalen van ons lichaam, zijn we al een heel eind op weg.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

 

 

The following two tabs change content below.

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)