Wanneer je geconfronteerd wordt met een chronische aandoening krijg je al gauw te maken met allerlei emoties. Als je arts vertelt dat ‘dit het is’ en ‘dat je er mee moet leren leven’, kun je hulp aangeboden krijgen om je aandoening te accepteren. Acceptatie is de realiteit echt onder ogen zien, zodat je de bijhorende gevoelens durft toe te laten.
Acceptatie betekent echter niet dat je jezelf moet neerleggen bij een situatie die misschien als onoplosbaar wordt voorgesteld terwijl er bij een andere benadering toch nog veel aan te doen valt.
En dat komt vaker voor dan je denkt.
Als therapeut heb ik heel wat mensen op een eenvoudige manier van klachten afgeholpen die volgens artsen niet op te lossen waren.
Er komen er heel veel mensen bij mijn collega’s op zoek naar een alternatieve oplossing omdat zij vastlopen in de reguliere geneeskunde. Zij krijgen nog steeds te horen dat voeding geen invloed heeft op darmaandoeningen. Ook hoor ik nog maar al te vaak dat er aan schildklieraandoeningen niets te doen is behalve de bekende substitutietherapie.
Het is nog niet zo heel lang geleden dat mensen met ouderdomsdiabetes te horen kregen dat zij levenslang medicatie moesten gebruiken. Er werd zelfs geadviseerd dat je gewoon alles kon eten en bij een gebakje gewoon een beetje insuline moest bijspuiten.
Gelukkig raakt men er in de reguliere geneeskunde nu ook van overtuigd dat ouderdomsdiabetes in heel veel gevallen omkeerbaar is met leefstijlveranderingen.
Er zijn nogal wat aandoeningen waar men in de reguliere geneeskunde nog geen antwoord op heeft (of deze alleen met operaties of zware medicatie denkt te kunnen aanpakken) en waar de complementaire en/of leefstijlgeneeskunde al decennialang behoorlijke successen boekt.
Laat ik er een aantal noemen.
Migraine, allergie, chronische vermoeidheid, fibromyalgie, prikkelbare darm syndroom, insulineresistentie, slaapstoornissen, spierpijnen, haaruitval, hormonale klachten, stemmingswisselingen, brandend maagzuur, eczeem, rosacea, oorsuizen, jeuk, schimmelnagels en nog veel meer.
Tja, moet je bij deze aandoeningen dan wel je situatie ‘accepteren’? Of is het slim om eens om je heen te gaan kijken?
Wie een andere benadering zoekt zal zijn aandoening onder ogen moeten zien, maar vooral ook zijn eigen verantwoordelijkheid moeten nemen. Als het goed is zal een complementaire behandelaar de leefstijl van de cliënt onder de loep nemen. En dan ben je toch echt zelf verantwoordelijk.
Naar mijn idee voelen (juist hierom) steeds meer mensen zich thuis bij de complementaire geneeskunde. Zij krijgen door de andere aanpak meer controle over hun gezondheid, maar dat is het niet alleen. Door de ‘open mind’ is er minder afstand en zijn er geen ivoren torens. En daarbij is er dan ook nog meer aandacht en tijd, waardoor mensen bij chronische aandoeningen steeds vaker op zoek gaan binnen de complementaire geneeskunde.
En nee, natuurlijk kunnen wij ook geen wonderen verrichten. Maar bij chronische kwalen is het zeker de moeite waard om eens verder te kijken. Ik weet wel dat als ikzelf niet verder gezocht had, mijn leven er heel anders uitgezien zou hebben.
Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie.
Yvonne van Stigt
Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)
- In één keer van je trauma af, kan dat? - 31 oktober 2021
- De diepere lagen van het ontstaan van lipoedeem - 24 oktober 2021
- Boos - 26 december 2020
- Verantwoordelijk - 19 december 2020
- Waarom wil niet iedereen een prikje? - 12 december 2020
Dank je wel Yvonne, ik leer veel van je en ben dol op je boeken!