Een op de vier studenten heeft last van burn-out of depressieve klachten. Daar kunnen we lacherig over doen, of zeggen dat deze arme jongeren zich aanstellen. Maar dat lijkt mij niet terecht. De Universiteiten maken zich zorgen en er is een werkgroep opgericht om te onderzoeken hoe deze situatie verbeterd kan worden.
Natuurlijk wordt er gekeken naar een te grote werkdruk, prestatiedrang, social media, nieuwe regelgeving, financiële druk en verwachtingspatronen. Want dat is waar men automatisch naar kijkt bij dit soort klachten.
We kijken automatisch naar de mentale(over)belasting. Geen woord over de fysieke belastbaarheid. En daar heb ik wel wat moeite mee.
Hoe kun je nu alleen kijken naar de ene kant van de weegschaal?
Het gaat bij klachten zoals burnout en depressie altijd om twee kanten. Belasting én belastbaarheid. En dat gaat niet alleen over mentale, maar vooral ook over fysieke belastbaarheid.
Het is zo langzamerhand toch wel duidelijk dat de mentale gesteldheid gerelateerd is aan de fysieke gezondheid. Er zijn vele publicaties te vinden over de relatie tussen de mentale gezondheid en het microbioom, voeding, de levergezondheid, de vitamine D status, de werking van de schildklier en de bijnieren, de ijzerstatus, de mineralenbalans en zo veel meer….
Zodra de belasting groter wordt, zal de belastbaarheid automatisch verkleinen, mits je daar iets aan doet. En dat geldt niet alleen voor mentale omstandigheden zoals werkdruk en zo. Fysieke factoren die ons lichaam ook kunnen belasten zijn bijvoorbeeld verkeerde voeding, slaaptekort, te weinig (of teveel) bewegen, drankmisbruik, drugsgebruik, maar ook toxische stoffen vanuit het milieu, fijnstof, medicijngebruik zoals antibioticagebruik en nog veel meer.
Het lijkt mij daarom zinvol dat onderzoek naar burn-outklachten niet alleen gericht wordt op de mentale kant, maar dat die fysieke kant ook eens aan bod komt. Want als we een burn-out blijven zien als een mentaal probleem, of een kwestie van overwerkt zijn, zadel je mensen op met een schuldgevoel, alsof ze het zelf veroorzaken, zwak zijn, of labiel.
Zullen we daar eens mee stoppen?
Maar goed, zou je wel zelf iets kunnen doen om je belastbaarheid te verhogen, waardoor je veel meer aan kunt en beter presteert?
Ja natuurlijk kan dat.
De preventieve geneeskunde (waarin we bij het OPFG lesgeven)richt zich juist specifiek op het vergroten van de belastbaarheid met behulp van voedingsinterventies (dat is een ander woord voor anders eten), bewegingsadviezen en andere leefstijladviezen.
Zo kun je denken aan het verbeteren van de spijsvertering door anders te eten, beter te kauwen en minder vaak te eten, of het verbeteren van de leverfunctie door minder alcoholgebruik en het eten van leverondersteunende groenten en kruiden. Maar ook aan het stabiliseren van de darmwerking door bijvoorbeeld het gebruik van pre- of probiotica, of het versterken van je weerstand met koude training.
In principe gaat het erom dat je gaat eten waar je lichaam voor gemaakt is, veel plantaardig materiaal en minder suikers, alcohol en geraffineerde producten. Maar ook dat je leert luisteren naar je lichaam, dat je gaat ontdekken wat bij je past.
Als jij nu een burn-out voelt aankomen en daar iets aan wilt doen, of je wilt weten hoe je een burn-out voorkomt, kun je deze zomer terecht bij het OPFG. Er staan een aantal summerschool cursussen aan te komen waarmee je jezelf weer op rit krijgt. Houd de website in de gaten, dan ben je hopelijk op tijd om je in te schrijven.
Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie
Yvonne van Stigt
Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)
- In één keer van je trauma af, kan dat? - 31 oktober 2021
- De diepere lagen van het ontstaan van lipoedeem - 24 oktober 2021
- Boos - 26 december 2020
- Verantwoordelijk - 19 december 2020
- Waarom wil niet iedereen een prikje? - 12 december 2020
Geef een reactie