Volgens een onderzoek van Vektis in 2019 heeft 20% van de 40 plussers een chronische aandoening. En daarbij werden als chronische aandoening alleen hart-en vaatziekte, kanker, diabetes, COPD/astma en Parkinson/dementie gerekend.

 

Van de 80 jarigen heeft overigens 90% een of meer van deze aandoeningen.

 

Ik denk dat het percentage veel hoger uitkomt bij de jongere categorie wanneer je schildklieraandoeningen, chronische vermoeidheid, een B12 tekort, migraine, burn-out, fibromyalgie, gewrichtsaandoeningen, huidklachten, allergie, osteoporose en alle auto-immuunaandoeningen erbij op zou tellen.

 

Is het niet bizar hoe ongezond we zijn?

 

En is dat allemaal alleen maar te wijten aan onze leefstijl? Of zou er nog iets heel anders kunnen meespelen, waar we geen weet van hebben?

 

Een paar honderd jaar geleden gingen mensen vooral dood door infectieziektes door gebrekkige hygiënische omstandigheden. Daar is nu in de westerse landen geen sprake meer van. We worden daarom ouder, maar in de laatste jaren zien we een enorme toename van de chronische aandoeningen die niet alleen door ouderdom en leefstijl te verklaren zijn. Het aantal kinderen met chronische aandoeningen stijgt en natuurlijk spelen leefstijlfactoren hierin ook een rol. Maar waarom leven mensen op dit moment zo gemakzuchtig? Eten ze teveel en bewegen ze te weinig? Het is te simplistisch om alles op het bordje van onze discipline te schuiven.

 

Er is namelijk iets wat we ons niet realiseren en daarvoor gaan we terug naar de oertijd, naar ons oorspronkelijke ontwerp.

 

De mens heeft om te kunnen overleven een aantal oplossingsstrategieën tot zijn beschikking. Regulatie van honger, dorst, koude, warmte en slaap worden georganiseerd via eigen systemen die uiteindelijk voor de homeostase zorgen. Dat is het stabiele evenwicht van het interne milieu, waarbij de verschillende organen met elkaar samenwerken om een gezond evenwicht te bewaren. Het stress systeem is aanwezig om ons te doen overleven bij gevaar.

 

Alle oude bekende prikkels zoals honger, dorst, koude, warmte en slaapbehoefte worden door ons lichaam herkend en normaal gesproken snel opgelost. Alleen bij stress zal dit lastig worden. Stress is vanuit onze oerprogramma’s hetzelfde als gevaar. Je gaat bij stress niet meer goed slapen, je temperatuurregulatie verandert, je eetpatroon verandert en je immuunsysteem wordt onderdrukt.

 

Misschien moet je dat laatste stukje nog een keer lezen. Besef je wat stress doet?

 

En nee, je bent niet altijd zelf verantwoordelijk voor die stress. Er is namelijk nog iets waar we nooit over nadenken.

 

Als een lichaam blootgesteld wordt aan iets nieuws, een nieuwe prikkel waar we geen systeem voor hebben, wordt het stress systeem actief. Simpelweg omdat er geen andere oplossing is. In onze moderne wereld draait ons stresssysteem dan ook overuren.

 

Wat zijn dan die nieuwe prikkels?

 

Je met honderden kilometers per uur verplaatsen, straling van mobiele telefoons, uitlaatgassen, luchtverontreiniging, chemische en dus voor het lichaam onbekende stoffen in ons eten, het inspuiten van onbekende stoffen in de bloedbaan, medicatie, roken, drugs…

 

Wat dacht je wat er met mensen gebeurt als zij nooit meer blootgesteld worden aan onze oude prikkels (de hele dag zonder daglicht in een kantoor zitten, altijd eten voorhanden, nooit meer kou lijden), maar vooral aan nieuwe prikkels?

 

Juist, het stresssysteem staat constant aan en de gevolgen hiervan voor onze gezondheid zijn op dit moment duidelijk zichtbaar.

 

Als je dan nog extra gevoelig bent voor stress vanuit je genetische constitutie (ofwel je hebt genetische mutaties die je vroeger beter deden overleven ten tijden van gevaar) ben je een van de eersten die omvalt.

 

Jammer genoeg blijven we in de wetenschap gefocust op het onderzoeken van grote groepen en dan blijven we conclusies trekken dat bijvoorbeeld chemische stoffen, pesticiden, straling, vaccinaties en dergelijke als losse elementen volkomen veilig zijn, terwijl deze nieuwe prikkels samen voor vele (stress)gevoelige mensen wel degelijk grote problemen kunnen opleveren.

 

Bij hen is het in stand houden van de homeostase niet meer mogelijk en ontstaat er ziekte. Maar zolang je die ziekte niet erkent, of bestempelt als psychosomatisch hoeven we ons daar toch geen zorgen over te maken. Toch?

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)