Inderdaad, dat durf ik zo langzamerhand wel te stellen. Net zoals chronische vermoeidheid, fibromyalgie, schizofrenie en autisme geen psychische aandoeningen zijn, is depressie dat ook niet. OK, het mag zich dan wel uiten in de psyche, maar de oorzaak ligt ergens anders. In de wetenschap stapelen de bewijzen zich hiervoor op, waarom duurt het toch zo lang voordat dit doordringt bij de rest van de wereld?
Door wetenschappelijk onderzoek vinden we steeds meer stukjes van de puzzel, het is alleen een kunst om al die stukjes bij elkaar te leggen. Doordat we vroeger alleen naar de zichtbare symptomen keken, hebben we bepaalde aandoeningen als ‘psychisch’ bestempeld en daar hebben nu nog velen van ons last van.
Lang geleden wisten we niet dat een ijsberg voor het grootste gedeelte onder water ligt. Het duurde even voordat we dat ontdekten. Bij ziekte en psychische aandoeningen gaat het ook niet alleen om wat je ziet. De oorzaak van ziekte ligt ergens in de diepte, onder water. Daar vind je de onderliggende (biochemische)processen. Gelukkig zijn er wetenschappers die wel hun duikpak aantrekken en op onderzoek uit gaan.
Een inmiddels goed onderbouwde hypothese betreft de invloed van ontstekingen op de psyche. Er zijn op dit moment vele onderzoeken die laten zien dat er een zeer duidelijk verband is tussen ontstekingsstoffen(cytokinen) en ‘psychische aandoeningen’.
Deze ontstekingsstoffen zijn in staat om de werking van neurotransmitters te beïnvloeden. Dat zijn een soort hormonen die de prikkels in het zenuwstelsel (dus ook in de hersenen) reguleren. Het is gebruikelijk om bij een depressie medicijnen (zoals een serotonine heropname remmer) voor te schrijven. Serotonine is net als dopamine een neurotransmitter en daarom zijn deze middelen bij depressie vaak effectief tegen de depressieve klachten, maar ze geven erg veel bijwerkingen.
Bijwerkingen zijn eigenlijk onbedoelde neveneffecten, omdat je ingrijpt in een biochemisch proces waarbij er ook andere processen veranderd worden. (Je verandert iets onder water bij de ijsberg en de gevolgen zie je dan boven water.)
Omdat we er langzamerhand toch wel van uit mogen gaan dat de ontstekingstheorie klopt, kunnen we een nieuwe weg inslaan. Er zijn nu meer mogelijkheden om een depressie (en andere ‘psychische’ aandoeningen) te behandelen. En dan bedoel ik niet het bestrijden van ontstekingen met ontstekingsremmers of anti-biotica, daarmee schieten we niks op. Dan kijken we nog niet naar de hele ijsberg.
Je zult je dus moeten afvragen waar die ontstekingen vandaan komen?
Je raadt het waarschijnlijk al… die komen gewoonlijk uit de darmen. (Ja hoor, daar zijn we weer!) De basis van alle ontstekingen vinden we in de darmen, omdat dat nu eenmaal de thuisbasis is van het immuunsysteem. Een gezond immuunsysteem zorgt ervoor dat er geen indringers je lichaam kunnen binnendringen. Een immuunsysteem wat ontstekingsstoffen produceert, moet extra zijn best doen om indringers te bestrijden. Je zult je dus moeten afvragen waar het immuunsysteem tegen vecht.
Het immuunsysteem kan aan het werk gezet worden door:
- niet passende voeding (moet ik dat nu nog uitleggen?)
- parasieten
- virussen
- ziekteverwekkende bacteriën
- een overdaad aan schimmels en gisten
- stress
- alcoholgebruik
- ontstekingsremmende medicijnen (ja dat klinkt tegenstrijdig, maar zo werkt het echt)
- vitamine D tekort
- zinktekort etc….
Natuurlijk zijn er ook nog andere oorzaken van ‘psychische’ aandoeningen. Er kan bijvoorbeeld sprake zijn van een koperdisbalans en een vitamine B6 tekort bij een postnatale depressie, of een vitamine B3 tekort bij schizofrenie.
Het is absoluut niet de bedoeling om mensen te adviseren om te stoppen met medicatie voor psychische aandoeningen. Als je eenmaal medicatie gebruikt voor psychische klachten kun je namelijk niet zomaar stoppen! Het kan geen kwaad om met een goed opgeleide deskundige op zoek te gaan naar de onzichtbare delen van de ijsberg. Wie weet dat je daar iets vindt wat niet alleen de psyche, maar je hele systeem in balans kan brengen.
Laten we het label ‘psychisch’ dan nu maar verwijderen. Er zit niks tussen de oren, nou ja, je hersenen, maar die reageren op wat er elders in het lichaam gebeurt.
Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie
Yvonne van Stigt
Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)
- In één keer van je trauma af, kan dat? - 31 oktober 2021
- De diepere lagen van het ontstaan van lipoedeem - 24 oktober 2021
- Boos - 26 december 2020
- Verantwoordelijk - 19 december 2020
- Waarom wil niet iedereen een prikje? - 12 december 2020
Heb zelf in Spanje gewoond en was op een gegeven moment moe en had depressieve klachten. Het eerste was de arts deed is een bloedonderzoek waaruit naar voren kwam dat mijn ijzergehalte zeer laag was. Met extra ijzer verdwenen alle klachten.
Als ik in Nederland naar de arts ga krijg ik gelijk medicijnen en moet je naar een psycholoog. Daar is niets mis mee als eerst ook naar lichamelijke oorzaken wordt gezocht.
Dus van mij mag dit ook toegevoegd worden.
Ik ben van kind af depressief. Slik nu al 20 jaar Amytritpiline en sinds 3 jaar nog een tweede erbij., Lexapro. Eindelijk gaat het nu goed. Ik begrijp dat het een lichamelijk probleem is, heb vreselijk veel stress gehad en veel systemen in mijn lijf werken niet zoals het zou moeten. Als ik de achterliggende, lichamelijke oorzaak wil vinden. Waar kan ik dan een deskundige op dit gebied vinden?
Dank je Yvonne. Deze week zit ik bij een groot overleg van een mentorleerling van mij die in een leefgroep woont en depressief is. Ook al aan de medicatie.Ze zitten met de handen in het haar, want ze komt de deur niet uit.
Ik ga deze info in het overleg gooien. Ook het artikel: Je denkt met je darmen.
Eens zien hoe erop gereageerd wordt.
Ik heb al ruim 8 jaar een chronische depressie die ze proberen te behandelen met medicijnen, maar ik heb er nog steeds geen baat bij. De psychiater en huisarts willen niet verder kijken. Wat kan ik doen? Ik gebruik zelf al multivitamine, vit.b12 en magnesium.
Denk ook aan de natuurlijke stimulatie van Oxytocine ?
Volgens mij . Uit mijn ervaring komt het uit als ontevredeheid en niet erkend worden als mens.
Op dit moment ben ik ontzettend nerveus. Slik ook antidepresiva. Met wat voor voeding kan ik mijn gestel verbeteren.
Leuk om te lezen. 3 jaar geleden een cursus van prof. Onno Meijer gevolgd over oa depressie klachten bij chronische pijn/ het veranderen van de homostase en hoe de nervus vagus hierop reageert/ hersenenschors verdunt en de kans op depressies vergroot.
Hij zei heel mooi: er bestaan geen vage klachten alleen vage artsen.
ik heb een pre klinisch darmonderzoek laten doen, en zit midden in een behandelplan, in augustus kan dat klaar zijn,
ben benieuwd of dat afdoende werkt,,
– Het kan geen kwaad om met een goed opgeleide deskundige op zoek te gaan naar de onzichtbare delen van de ijsberg. –
Ik heb hier een vraag over: opleid in wat? Dan kan ik gaan zoeken of er zo iemand bij mij in de buurt zit.
Hans, de mensen van Oerslank zijn opgeleid in de orthomoleculaire geneeskunde. Zij kunnen je helpen in je zoektocht.
Ik kan en zou t label ‘psychisch’ pas kunnen verwijderen wanneer de juiste hulp voor handen is en deze laatste daadwerkelijk geneest. Is dit bereikbaar in het noorden van het land?
Wikipedia:
Een orthomoleculaire behandelwijze is een alternatieve behandelwijze met voedingsstoffen in doseringen die vaak ver boven de aanbevolen dagelijkse hoeveelheden (ADH) uitkomen, die door de behandelaars “optimaal” worden genoemd. De behandelwijzen zijn gebaseerd op pseudowetenschappelijke aannames. De wetenschappelijke consensus is dat het nut van hoge doseringen vitaminen en mineralen onvoldoende is aangetoond.
Onzin dus. Nog geen enkel wetenschappelijk onderzoek heeft bewezen dat deze behandelwijze nuttig is.
Bron: http://www.quackwatch.org/01QuackeryRelatedTopics/ortho.html
Je geeft in dit bericht aan dat er steeds meer wetenschappelijk onderzoek aantoont dat de oorzaak van psychische stoornissen ergens anders liggen dan in de psyche zelf.
Maar nergens refereer je naar een wetenschappelijk artikel…vreemd. Moeilijk om dan te geloven wat je schrijft.
Interessant Katja dat je een beschrijving van Wikipedia wel serieus neemt, terwijl je mij vraagt om wetenschappelijke referenties. Die referenties zijn er natuurlijk wel, als je die wilt hebben, kun je daar ook gewoon om vragen, toch?
Ik herken mijzelf totaal niet in de beschrijving van Wikipedia en ik denk mijn collega’s ook niet. Wij kijken namelijk naar de werkingsmechanismen van het lichaam en sturen het lichaam bij daar waar het nodig is. Dat is maatwerk en heeft niks met een hoge dosis nutriënten van doen.
Maar goed, omdat je het zo vriendelijk gevraagd hebt, hier toch een paar referenties. Er zijn er natuurlijk nog veel meer, maar die kun je zelf vast ook wel vinden op Pubmed.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3741070/
http://www.nature.com/nri/journal/v16/n1/full/nri.2015.5.html
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2248234/?tool=pubmed
https://www.researchgate.net/profile/Caroline_De_Theije2/publication/51541420_Pathways_underlying_the_gut-to-brain_connection_in_autism_spectrum_disorders_as_future_targets_for_disease_management/links/0046353cd31085a08d000000.pdf
http://www.nature.com/ajg/journal/v95/n10/full/ajg20001422a.html
https://www.researchgate.net/profile/Karl_Reichelt/publication/38093068_The_possibility_and_probability_of_a_gut-to-brain_connection_in_autism/links/09e415142c6ac47bda000000.pdf
http://www.massgeneral.org/about/pressrelease.aspx?id=2041
Dank je wel! Die ga ik zeker lezen!