Een onderwerp wat nog niet zo heel lang in de belangstelling staat is de SIBO, Small Intestinal Bacterial Overgrowth. Ik heb er al eerder iets over geschreven, je vind het hier. In het Nederlands noemen we een SIBO een bacteriële overgroei in de dunne darm. Het belangrijkste kenmerk van de SIBO is een extreem opgeblazen buik, kort na het eten. Hoe sneller na het eten de buik opzwelt, hoe hoger het probleem zit.

 

Wat is het precies, hoe kom je eraan en hoe kom je eraf?

 

Het opzwellen van de buik bij een SIBO ontstaat door gasvorming. Niet door het inslikken van lucht, soms door het drinken van koolzuurhoudende drankjes, maar meestal door gasproducerende bacteriën in je buik.

 

Maar er horen toch bacteriën in je buik aanwezig te zijn?

 

Jazeker, er zijn heel veel bacteriën in je darmen. Het gaat er alleen wel om of je de juiste bacteriën in de darmen hebt, en ook nog op de juiste plaats. Je hebt bacteriën die mee-eten van de koolhydraten die jij eet en bacteriën die mee-eten van de vetten of eiwitten die jij eet. Er zijn ook alleseters bij, die vinden alles lekker wat je eet.

 

Wanneer één soort bacterie de overhand krijgt, krijg je last van hun uitlaatgassen. Ze produceren namelijk gassen in de darm op het moment dat ze lekker bij jou aan tafel schuiven. Winderigheid is meestal het gevolg van een SIBO, alhoewel sommige mensen de gassen via de maag laten ontsnappen (dat noemen we dan gewoon boeren).

 

De bacteriën die in jouw dunne darm voor problemen zorgen, zijn eigenlijk illegaal aanwezig. In de dunne darm horen maar heel weinig bacteriën aanwezig te zijn. Als ze er normaliter toch langskomen kunnen ze zich niet goed vasthouden aan de darmwand. Die heeft in de dunne darm een soort teflonlaagje, waardoor de beestjes geen grip hebben. (Voordat ik weer allerlei commentaar krijg; het is natuurlijk geen teflonlaagje, maar het heet de glycocalyx.)

 

In de dikke darm ontbreekt het beschermlaagje en kunnen bacteriën zich wel hechten aan de darmwand. Vandaar dat winderigheid een paar uur na de maaltijd geen SIBO is. Er zijn theorieën dat de bacteriën niet van de dikke naar de dunne darm kunnen wandelen door de aanwezigheid van een soort klep tussen dikke en dunne darm. ‘Beschadiging’ van die klep zou dan resulteren in een SIBO.

 

Sorry, ik vind het kletskoek.

 

Bacteriën laten zich heus niet door zo’n darmplooi (want dat is het) tegenhouden. Ze verdwijnen echt vanzelf als ze zich nergens aan vast kunnen houden en ook geen voeding krijgen. De SIBO krijgt dus alleen een kans als de glycocalyx in de dunne darm niet goed is opgebouwd.

 

Maar wat moet je nu doen aan een SIBO? Anti-biotica?

 

Je raadt het al, dat heeft geen enkele zin als de glycocalyx er niet is. Met anti-biotica dood je de beestjes eventjes, maar ze komen net zo hard weer terug.

 

Probiotica dan?

 

Wat denk je? Zou dat helpen? Meer beestjes erin stoppen, die zich ook goed kunnen vasthouden in de beschadigde dunne darm?

 

Nee dus.

 

De oplossing ligt in het herstel van de glycocalyx. De darm moet helen, de beschermlaag moet weer hersteld worden, dan volgt de rest vanzelf.

 

Hoe doe je dat?

 

Ik snap het, je wilt een protocol. Hm, daar ben ik niet zo van. Het is altijd maatwerk, maar ik wil wel wat tips geven.

 

De glycocalyx wordt opgebouwd met behulp van glycosamineglycanen, Wat? Ja die dus. Zoek zelf maar op wat dat zijn, Google is your friend.

 

Je kunt de glycocalix verbeteren met glucosamine, collageen (bone broth ofwel botten bouillon), zwavel, vitamine C en koper. Natuurlijk kun je dat allemaal gaan slikken, maar ik denk dat het slimmer is om eerst eens uit te zoeken WAAROM bij jou die glycocalyx beschadigd is. Dat kun je niet zelf, daar heb je hulp bij nodig van een ervaren deskundige. (Je vind ze hier.)

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

 

The following two tabs change content below.

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)