De gemiddelde Nederlander met maagzuurklachten zoekt zijn heil in Rennies, of als dat niet werkt een maagzuurremmer van de dokter. De acute klachten verminderen hiermee, maar zodra je ermee stopt komen ze weer terug. Veel patiënten krijgen van hun arts te horen dat hun maagklepje is beschadigd en dat rechtvaardigt dan een leven lang maagzuurremmers of H2 receptor-antagonisten slikken.

 

In de complementaire geneeskunde kijken we anders aan tegen maagzuurproblemen. De gangbare opvatting bij de natuurgeneeskundige behandelaar is dat de meerderheid van de mensen geen maagzuuroverschot, maar een maagzuurtekort heeft.

 

Vandaag ga ik wat dieper in op de beide gedachten, omdat het (zoals gewoonlijk) net weer even genuanceerder is dan we denken.

 

Wie heeft er nu gelijk?

 

Ehh, ik weet dat niet iedereen dit wil horen, maar eigenlijk zijn beide ideeën correct. Het is alleen even een puzzel om uit te zoeken wie teveel maagzuur produceert (en waarom) en wie te weinig maagzuur heeft.

 

Hoe zit dat dan precies?

 

In de jeugd is de maagzuurproductie optimaal, hoe ouder je wordt, hoe minder het wordt. De aanmaak van maagzuur wordt beïnvloed door de bijnieren. Wanneer de bijnieren minder goed functioneren (en laten we alsjeblieft niet zeggen dat ze uitgeput zijn, lees hier maar eens wat ik daarover al eerder schreef), bestaat de kans dat de maagzuurproductie vermindert. In deze gevallen werkt het om de maagzuurproductie te verbeteren door voor het eten iets zuurs in te nemen, zoals een slokje appelazijn of citroensap.

 

In mijn praktijk heb ik zo velen van een maagzuurprobleem of reflux afgeholpen. Zelfs als de arts had gemeld dat het maagklepje beschadigd was waardoor het maagzuur de slokdarm in kon komen. Het tekort aan maagzuur zorgde namelijk voor een gisting van de voedselbrij in de maag, waardoor de zure maaginhoud omhoog borrelt en zo de slokdarm irriteert. Zodra je dan zuur toevoegt, stopt het gisten en kan de voedselbrij de maag verlaten.

 

Toch zijn er ook mensen die wie wel een teveel aan maagzuur produceren. Er zijn zelfs baby’s met reflux,en die hebben echt geen maagzuurtekort.

 

Hoe kan dat dan?

 

Om dit te begrijpen zullen we naar de rol van histamine moeten kijken. Je weet wel, dat stofje wat jeuk veroorzaakt, angst en paniek en een versnelde hartslag. Ja juist, dat stofje. Histamine werkt als een soort wapen van het immuunsysteem in de strijd tegen ongewenste indringers. Het haakt aan op receptoren om zijn werk te kunnen doen. We kennen inmiddels vier verschillende receptoren, met diverse werkingsgebieden. Zo werkt histamine die aanhaakt op de H2 receptor vooral op de werking van het spijsverteringsstelsel.  Hieronder zie je de overige werkingsgebieden van histamine.

 

  • H1-receptoren leiden tot symptomen zoals pijn tijdens de menstruatie, maagkrampen, spiertrekkingen / spasmen, bronchiale vernauwing / ademhalingsproblemen, braken, huiduitslag, jeuk, zwelling en allergische reacties, waaronder anafylaxie.
  • H2-receptoren leiden tot symptomen zoals diarree, brandend maagzuur / reflux, braken, ademhalingsproblemen.
  • H3-receptoren leiden tot symptomen zoals tachycardie / aritmie, lage bloeddruk, duizeligheid, hoofdpijn, misselijkheid, braken, angst, paniek, depressie, slapeloosheid of slaperigheid en invloed op het circadiaanse ritme.
  • H4-receptoren hebben vermoedelijk invloed op het beenmerg.

 

Het maagmedicijn ranitidine (Zantac) is een H2 receptor-antagonist. Het blokkeert de H2 receptor zodat histamine niet kan aanhaken aan deze receptor. Daarmee verdwijnen de maagzuurklachten, maar die komen weer terug zodra je ermee stopt. Het zou naar mijn idee logisch zijn om verder te zoeken naar de oorzaak van het histamineprobleem, want daarmee kun je gelijk nog andere klachten oplossen. Maar ja, wie ben ik….

 

Het gebruik van maagzuurremmers veroorzaakt op de lange termijn een aantal problemen. Eén van de belangrijkste is het ontstaan van een vitamine B12 tekort, maar iets wat niet velen zich realiseren is dat de hele spijsvertering (en daarmee ook de opname van je voedingsstoffen) afhankelijk is van de vertering van je voedsel door middel van het maagzuur. Als het in de maag al mis gaat, kun je wachten op darmklachten.

 

Kortom, een maagzuurtekort of teveel is een signaal van iets anders, een onderliggend probleem. En volgens mij is dat toch echt geen tekort aan maagzuurmedicatie.

 

Yvonne van Stigt, Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie.

The following two tabs change content below.

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)