Heerlijk, de zomer is weer aangebroken. Lekker buiten eten, luieren op een ligbed aan het strand en de kinderen die hele dag in het zwembad spelen. Het is voor velen van ons het ideale plaatje van een zalige zomervakantie. Maar wat als jouw kinderen in het zwembad niet lekker zijn, doodmoe worden, zich anders gaan gedragen, of galbulten of jeuk krijgen? Wat als je zelf dit soort klachten krijgt na langdurig dobberen op je luchtbedje?

 

Even voorop gesteld, de meeste mensen hebben geen last van dit soort klachten na zwemmen. Maar toch kan het gebeuren dat jouw kind onverklaarbaar hysterisch wordt na een zwempartijtje, of zich helemaal gek krabt na een weekendje in een huisje met een zwemparadijs.

 

Wat is er dan aan de hand?

 

Het klinkt misschien vreemd, maar we kunnen via de huid allerlei stoffen opnemen. De huid lijkt ‘water’dicht, maar dat is maar schijn. De huid en de slijmvliezen kunnen heel snel nutriënten, vetten, hormonen, giftige stoffen en medicamenten opnemen.

 

In een gewoon zwembad wordt er chloor gebruikt om te zorgen dat er niet teveel bacteriën in rondzwemmen. Dat is een niet geheel onnodige veiligheidsmaatregel. (Er zijn overigens ook zwembaden waar een zoutoplossing gebruikt wordt voor dit doel). Je moet er tenslotte niet aan denken dat je met andere mensen met voetschimmel, darminfecties of etterende puisten in een bak water dobbert zonder ontsmettingsmiddelen. Jakkes.

 

Dus wordt er chloor gebruikt.

 

Chloor wordt via de huid opgenomen en zal door de lever opgeruimd moeten worden. En dat gaat niet altijd even makkelijk. Er zijn nu eenmaal mensen bij wie de leverpaden niet optimaal werken, ook op jonge leeftijd.

 

Bij kinderen met ADHD of autisme, maar ook bij mensen met chronische aandoeningen, zijn er vaak (aangeboren) verstoringen in de leverpaden, met name in de zwavelroute (sulfatie) en de glucuronidatie. (Sorry, moeilijke woorden, maar zo heten ze nu eenmaal. Dat heb ik ook niet verzonnen.) En deze twee detoxificatieroutes zijn heel belangrijk voor het opruimen van chloor (en nog veel meer andere stoffen).

 

Je raadt het waarschijnlijk al, door chloor in het zwemwater kun je, soms al na een half uurtje zwemmen, je lever overbelasten. Dat merk je dan door een plotseling optredende intense vermoeidheid, jeuk, gedragsproblemen of ‘brain fog’. En dan kan je kind ineens veranderen in een monster of een zombie.

 

Nogmaals, dit probleem geldt niet voor iedereen. Wanneer je lever optimaal functioneert, zul je hier geen last van hebben. Het is alleen een issue voor mensen (en kinderen) bij wie de lever het soms moeilijk heeft.

 

Wat kun je doen?

 

Je kunt natuurlijk zwembaden met chloor vermijden, maar ja, dat is niet altijd leuk. Het is handiger om op momenten dat je geen keuze hebt, die overbelaste lever een handje te helpen. Dat doe je door de sulfatie en de glucuronidatie te ondersteunen.

 

Als je meteen na het zwemmen een voetenbadje met bitterzout neemt, ondersteun je met de sulfaten in het bitterzout (via de huid) de sulfatie. Het drinken van bitterzout is niet effectief, de sulfaten worden slecht via de darm opgenomen en verlaten in sneltreinvaart het lichaam. Met als gevolg dat je moet rennen naar het toilet.

 

Wat ook kan helpen is het drinken van kombucha, dit ondersteunt de glucuronidatie. Als dat niet werkt is het raadzaam om een deskundig behandelaar te raadplegen. Je vindt ze hier.

 

Een bitterzoutvoetenbadje maak je met een bak warm water met een eetlepel bitterzout daarin opgelost. Kombucha kun je kant en klaar kopen in de natuurvoedingswinkel, of zelf thuis maken met een zwam. Die zwam is lastiger te vinden, die krijg je meestal van bekenden die hem delen.

 

Ik hoop dat voor jou al deze maatregelen niet nodig zijn en dat je kunt genieten van een heerlijke zomer.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)